Algo falla cando un pais que supera o 20% de paro e está nunha profunda crisis non é capaz de sacar a rua nada máis que a unhas cuantas miles de persoas nas manifestacións do Primeiro de Maio. E o que falla son precisamente eles, os que convocan as manifestacións, os sindicatos. Nun pais no que aos póliticos lles importa máis un voto que arrimar o ombreiro para remar na mesma dirección e donde o que está ben visto é o ladrón e o mangante e donde os cientificos e cerebros teñen que marchar a outro pais. Non é raro que cada vez existan máis Borbóns polas rúas, persoas que aspiran a vivir subvencionadas toda a vida. Nunha televisión chea de basura donde cada vez hai máis famosetes, non é de extrañar que os gustos dos chavales cambien. Cando eu era pequeno todos queriamos ser futbolistas porque cobraban por non traballar, pero agora os rapaces de hoxe queren ser "Grandes Hermanos porque ainda por encima de non traballar e cobrar, tamén se poden emborrachar e vivir do conto e de lanzar rumores nos programas de TV.
Entradas
2 comentarios:
Ademais da inoperancia dos sindicatos conformados por personaxes acomodados, subvencionados polo poder. Non hai máis que ver o perímetro alcanzado por Toxo o líder de CC.OO desde que chegou á secretaria xeral do sindicato, e a súa recente foto na contraportada do diario O País onde se vía facendo labores de poda no seu xardín dunha urbanización de luxo de Madrid. Pero tamén é verdade a falta de compromiso, de conciencia social, de loita dos propios traballadores. Ese exército de parados se saíse cada día á rúa a concentrarse, a esixir o dereito ao traballo, outro galo nos cantaría. E á hora das eleccións o voto adoita favorecer a quen os mandan ao paro.Coherencia e sentido de crase nulos.. Eche o que ahi.
Non, fallamos nós que non saímos todos á rúa a protestar.
Publicar un comentario en la entrada